Terug in Douala

We zijn al weer 3 weken terug in Douala. De scholen zijn weer begonnen. De eerste feestjes zijn weer geweest. Vriendjes komen weer spelen. Fleur en Robert hebben hun eerste buikloop weer gehad. Kortom het normale leven is begonnen.

Julie heeft 3 nieuwe kindjes in haar klas gekregen, dus nu zijn ze met 10. De namen zijn nog een beetje moeilijk te onthouden, maar ze vindt ze wel aardig. Ook heeft ze 2 nieuwe juffen. Ze wil nu zelf naar haar klas toe lopen dus naar binnen brengen is er niet meer bij.

Fleur is ook heel goed te spreken over haar nieuwe klas. 11 meisjes en 2 jongens. Zingend gaat ze naar school. Ze moet nu ook zelfs smiddags (van 14.30 tot 16.30 op dinsdag en donderdag) naar school. Op school is er speciaal een nieuw lokaaltje gebouwd voor deze klas. Fleur is er erg trots op.

Morgen is het een vrije dag, tenminste als de maan en de sterren goed staan, einde van de ramadan. Vandaag regent het voor de verandering een keertje niet de hele dag. De lucht is zelfs een beetje blauw. Zaterdag gaar Robert weer een weekje naar Johannesburg, leiderschapscursus. Uiteraard neemt hij een boodschappenlijstje mee.

Een Kameroense bruiloft in 2 delen, incl videos

Vorige week zaterdag was de bruiloft van een collega van Robert. Het regende (hard), het verkeer zat helemaal vast en de driver kon de goede kerk niet vinden. Een ritje van normaal 15 minuten duurde nu 3 kwartier. Op de uitnodiging stond dat de ceremonie om 11 uur zou beginnen. Om 11.25 hadden we de juiste kerk gevonden. We waren nog net niet de eersten. Even wachten dus. Om 12.15 arriveerde het bruidspaar. Zoals gebruikelijk was het een vrolijke bedoeling met veel muziek. Julie en Fleur vonden het wel een beetje lang duren. En gelijk hadden ze. Na ruim 2 uur liep het kersverse echtpaar pas officieel getrouwd de kerk weer uit. Gelukkig had ik nog een paar snoepjes in mijn tas.

We waren ook voor de Soirée uitgenodigd. Om 19.30 zou het bruidspaar ons bij de deur verwelkomen. Aangezien Robert al vaker naar dit soort gelegenheden was geweest, vertroken we om 20.30. Het regende nog steeds, het zaterdagavond uitgaansverkeer was druk en de night driver kon de feestzaal niet direct vinden. Gaf niets het bruidspaar arriveerde om 22.30. Het buffet werd nu volgens Kameroenees protocol geopend; eerst het bruidspaar, dan de ouders, directe familie etc. etc. Gelukkig had de Ericsson stafel een redelijk hoge status en konden we aansluiten. Een Kameroenees buffet stinkt. Op de een of andere manier lukt het hier niet om typisch Kameroenese gerechten lekker te laten ruiken en ziet het er ook niet aantrekkelijk uit. Dus voor ons geen Ndole, manioc, gefituurde stukken vis, brokken vlees of glibberige guave pure. Ook de salade hebben we hier toch maar laten staan. Maar de gekookte groenten, rijst en kipstukken waren prima van smaak. Onze tafelgenoten, enkele collega's met hun vrouwen, aten trouwens ook alleen de 'zo normaal mogelijk lijkende gerechten'. De feestzaal was erg mooi versierd met veel goud. Er speelde een bandje dat bekende en minder bekende nummers speelde. En de Kameroenese dames zijn zeer het bekijken waard als ze zich hebben uitgesloofd bij het aankleden, veel kant en glimmende stoffen. Iedereen zag er tip top op zijn best uit. Erg leuk om te bekijken. Nu we de gelegenheid hadden, hebben we wel gevraagd waar ze al die kleren dan kopen want dat blijft altijd een raadsel (matching hoeden en schoenen). Blijkt dat ze veel meenemen als ze naar Europa gaan (de welgestelde mensen dan). Klopt; met een retour Kameroen mag je 46 kg pp meenemen in het vliegtuig. En toch schijn je pakken en lange avondjurken echt op de markt te kunnen kopen. Een kleermaker hoeft dan alleen nog maar het nodige verstel werk te doen. Tja... Als dan het buffet voorbij is en het dansen begint, verdwijnt opeens het bruidspaar. Wij hebben nog even gedanst en zijn om 1.00 naar huis gereden. Het bruidspaar hebben we echter niet weer terug gezien...

Kermesse a Kaz'a Kid

Vanmorgen was de Kermesse op Fleurs' schooltje. De kinderen zongen liedjes voor alle papa's en mama's en lieten zien dat ze alle kleuren kenden en ook groenten en fruit konden benoemen en zelfs een paar bloemsoorten. Fleur deed enthousiast mee. In Fleurs' rapport stond dan ook dat ze zingen en dansen op school het leukste vindt! (helaas lukt het me vandaag niet om het bijbehorende filmpje te plaatsen, internet verbinding is niet optimaal)

Dit zijn alle leeftijdsgenootjes van Fleur in de pre-maternelle, ze zijn verdeeld over 2 klassen. De meeste kindjes gaan het volgend schooljaar naar de Franse school. Fleur blijft met 7 andere kindjes op dit franstalige schooltje, ze starten dan speciaal met een maternelle klas.

Graduation Julie

Julie met al haar K4 klasgenootjes. Michaela, Ariel,Kabelo,King,Priscilla en Edima. In het Amerikaanse systeem gaan ze nu van 'pre-school' naar Kindergarten. Julie en Fleur zijn woensdag druk geweest met het verven van de graduation hats. Zo'n hoed hoort er toch bij op een graduation van een Amerikaanse school, niet waar?

Iedereen deed een korte voordracht en hun mede klasgenootjes van K3 zongen nog een speciaal lied voor ze.

Julie met best friends Kabelo en Edima. Van de juffen kreeg iedereen een mooie klassefoto.

Generale repetitie, incl video

Iedereen moet weer 'ns wachten op Fleur die raar doet.

Choreografie avec paniers.

African Danse Show, incl video

Afgelopen vrijdag was het dan zo ver; de grote show, op een groot podium in een echt theater met de muziek keihard en mooie kostuums. Julie vond het geweldig! Maar dansen is een serieuze zaak dus gelachen wordt er niet op de foto's. Voor Fleur was de echte show toch iets te veel van het goede. De eerste choreografie ging nog, maar bij de tweede moest ze toch echt behoorlijk huilen. Ik heb dus maar niet afgewacht en haar achter de coulisen opgehaald. Zodra ze hoorde dat ze met me mee mocht terug naar de zaal had ze ook weer een goed humeur. Waarschijnlijk speelde het late tijdstip van de show (van 20.00 tot 21.30) ook wel mee. Alhoewel de franse en cameroenese kindertjes daar geen last van schenen te hebben. Die dansten in hun derde choreografie nog met volle overgave.

Kameroen week

Gisteren stormde het behoorlijk hard hier. Dat kan dus ook in Kameroen. Zo hard dat een boom bij ons in de straat is omgewaaid. Wij dachten dat die er wel een paar dagen zou liggen. Maar niets hoor. Het huis rechts is van de directeur van de gevangenis, dus de gevangenen hebben het heel even heel snel opgeruimd. Om 11 uur was alles weer zoals het was. Nu moeten ze nog even twee nieuwe muurtjes metselen..

Ook voor de bakesale op vrijdag maken we natuurlijk cakesjes in de kleuren van de Kameroense vlag. Deze week in het Kameroen week op de school van Julie. Iedereen wordt geacht in Kameroense kleren op school te komen. De meeste kinderen hielden zich daar goed aan en had jurken of shirts laten maken van echte Kameroense stoffen. Het ziet er erg fleurig uit op school. Ook de juffen zijn in traditionele klederdracht!

Verzamelen voor de assembly in de hal van de school. Iedere ochtend komen alle klassen bij elkaar in de hal van de school. Daar wordt gezongen voor iemand die jarig is of mededelingen gedaan. Af en toe doen klassen ook een soort van presentatie over wat ze geleerd hebben in de klas. Tegen de muur staan de kleintjes (K3 en K4) naast hun rechts staat K5, daarnaast de 1e klas etc. De hogere klassen (7 tm 10) staan links en rechts in de gang te luisteren, 120 kinderen in totaal.

De K3 en K4 klas hebben vanmorgen een presentatie gehouden. Deze week hebben ze geleerd over scholen in Kameroen en wat de kinderen op de scholen voor spelletjes spelen en zo. Met elkaar hebben ze verteld wat voor scholen er in Kameroen allemaal zijn. Daarna hebben ze het volkslied gezongen, omdat ze op de Kameroense scholen smorgens altijd doen. De hele school kijkt toe. Julie staat een beetje verscholen achter Kabelo (2e van rechts), maar ze was vanmorgen helemaal hyper en wist precies wat iedereen moest vertellen.

Een paar seconden later en Fleur is in slaap gevallen. Kun je het voorstellen; drums, 16 kinderen plus moeders/ nannies met enkele broertjes ook nog, hitte op 2 hoog in de sportschool... Fleur was uitgeput van haar eerste schooldag na de vakantie

Hier is ze nog met rood hoofd bezig het 'panier' dansje te oefenen.

Fleur's hoofd wordt roder en roder. Het is behoorlijk zweten dat Afrikaanse dansen.

Ook Julie doet met haar groepje goed haar best. De show is al op 28 mei, in het Centre Culturel Francais in Akwa.